|
Budućnost kakvu želimo živi već sada
na psihodramskoj sceni
Psihodrama je grupna psihoterapija koja koristi
scenska sredstva, kao što su igranje uloga, zamena uloga,
monolog, dubl, ogledanje, odigravanje, projekcija u budućnosti
i druge psihodramske tehnike. Umesto da se o problemu samo
priča na njemu se radi na sceni. Problem se "oživljava",
on se događa ponovo, sada i ovde na sceni i u grupi, čime
protagonista - član grupe koji je u središtu psihodramske
akcije, dobija mogućnost da izađe iz situacije, da je posmatra
sa strane, da je vidi iz ugla nekog drugog, iz ugla drugih
"aktera" problema, da izvuče zajedničku nit sa prethodnim
situacijama u životu, da proba drugačije i da "uvežba"
nove uloge u životu.
Zamislite nemoguće, na psihodramskoj sceni to
može da se ostvari. Psihodrama omogućava isprobavanje različitih
mogućnosti bez kažnjavanja za greške koje bi bile kažnjene
u životu. Psihodrama se koristi za edukaciju, pripremu za
život, psihoterapiju, savetovanje, podršku osobama na zajedničkom
zadatku. Ona je vrlo prilagodljiva potrebama pojedinca i grupe,
moćno je sredstvo promene ličnosti i grupe.
Na psihodramskoj sceni je praktično sve moguće:
protagonista može biti na mestu na kom nikad nije bio, da
ponovo bude dete, da bude u ulozi svog oca, majke, babe, dede,
pradede ili Boga, neživog bića, predmeta, kućnog ljubimca
ili velikog državnika. Može se sresti sa osobom sa kojom u
životu više ne može da se sretne: sa umrlim roditeljem, može
se oprostiti sa svojim drugom iz detinjstva ili sa dosadašnjim
načinom života.
Važne funkcije psihodramskog odigravanja su
doživljaj katarze, odnosno emotivnog pražnjenja, postizanje
racionalnog uvida, mogućnost dobijanja emocionalne reparacije
putem novog isceljujućeg odnosa, sticanje iskustva koje je
na nivou potpunog doživljaja u "sada i ovde" koje
objedinjava telesne, mentalne, duhovne, emotivne i racionalne
senzacije koje se sa scene "odnose" u život.
Psihodramska grupa omogućava svojim članovima
da na sigurnom mestu oprobaju sebe u novim ulogama, da istraže
zbog čega se promena koju žele ne dešava sama od sebe, da
ustanove sopstvene obrasce ponašanja u odnosima koji se ponavljaju
sa različitim osobama, da rasvetle načine komunikacije sa
njima važnim ljudima, da tragaju za uzrocima neželjenih ponašanja
i odnosa, kao i da probaju različita rešenja problema. Cilj
psihodrame je razvijanje ili vraćanje izgubljene spontanosti
i razvoj kreativnosti.
Psihodramska akcija omogućava sticanje uvida
zašto problem i dalje postoji iako se trudimo dugo godina
da ga rešimo, zašto nismo onakvi kakvi želimo i šta je potrebno
da promenimo kod sebe. Promene zahtevaju - suočavanje sa mnogim
promena kao što su odbacivanje starih obrazaca ponašanja,
ali i nalaženje bar jednako dobrih zamena u vidu novih obrazaca
ponašanja, - suočavanje sa okolinom koja se teško miri sa
promenama, ili možda i ne želi promene, koja se bori za održavanje
starog stanja, - suočavanje sa izazovom novog, nepoznatog
i zbog toga zastrašujućeg. Nespremnost za takve vrste promena
može biti uzrok odustajanja od željenog i povratak starim
poznatim načinima zadovoljenja potreba.
Struktura jedne psihodramske seanse se sastoji iz
- zagrevanja -odvija se na nivou cele grupe,
a može biti akciono, vođena fantazija, verbalno ili neverbalno
posvećeno podizanju energije, razvoju kohezije u grupi,
upoznavanju članova, uvođenje u individualni psihodramski
rad, ili jednostavno služi razvoju novih ili zapostavljenih
životnih uloga,
- A psihodramskog rada - jedan član grupe je
u središtu psihodramske akcije, odnosno svoj problem ili
temu rada uz pomoć terapeuta koji se naziva i direktor psihodrame
predstavlja na sceni uz pomoć članova grupe. Sledi prorada,
odnosno psihodramska akcija u kojoj se problem predstavlja
na sceni, obično uz psihodramske tehnike omogućava se uvid
u suštinu, poreklo problema
- ili sociodramskog rada - kada je cela grupa
na psihodramskoj sceni i rešava problem koji je zajednički
za celu grupu i
- podele ili šeringa - u kom svi članovi
grupe dele sa protagonistom svoja osećanja, asocijacije
i iskustva koja su slična njegovom (isključujući savete).
Vraćajući se sebi članovi grupe stiču uvid u sopstvena osećanja
bilo da su bili u ulogama koje im je namenio protagonista
ili su scenu posmatrali kao deo publike.
Više o tome kako vam psihodrama može pomoći u držanju dijete
u sledećem tekstu >>
|
